Temat: Cukrzyca typu 1 - jak ją leczyć ?

Cukrzyca jest chorobą metaboliczną, charakteryzującą się wysokim poziomem cukru we krwi (norma 100mg%). Co jest spowodowane zaburzeniami wydzielania hormonu zwanego  insuliną. Choroba ta  jest wykrywana bardzo często przypadkiem w wyniku rutynowej kontroli.

http://kobiecezdrowie.pl/art/cukrzyca.jpg

Obecnie bardzo wiele osób w naszym społeczeństwie zmaga się z ta chorobą. Wiele z nich stając przed taka oczywistą diagnozą, jest przerażone. Taka bezradność jest spowodowana przede wszystkim brakiem samej wiedzy na temat choroby, a także co za tym idzie nieznajomości  zasad postępowania. Jest to choroba dająca wiele poważnych powikłań wynikających z uszkodzenia poszczególnych narządów takich jak: nerki, oczy, nerwy. 

Objawy cukrzycy:

Najczęściej początek choroby jest ciężki do wychwycenia. Podstawowymi symptomami są: zwiększona senność, zmęczenie, osłabienie, częste oddawanie moczu, charakterystyczny zapach acetonu z ust, zwiększone spożycie płynów i pokarmów, trudne gojenie się skaleczeń, ran.  W wyniku tej choroby kobiety często trafiają do lekarza ginekologa z powodu zakażenia grzybiczego pochwy. Nasza odporność również jest obniżona, co może skutkować częstymi przeziębieniami.

Rozpoznanie cukrzycy

Często zdarza się że rozpoznanie jakiejkolwiek choroby jest bardzo dużym szokiem dla każdego człowieka. Nie wiemy jak mamy postępować, oraz co jest najważniejsze jaki wpływ będzie miała na nasze dalsze życie.

Jak zmierzyć samodzielnie poziom cukru:

Poziom cukru we krwi mierzymy za pomocą przyrządu nazywanego glukometrem. W tym celu należy nakłuć opuszek palca (najlepiej boczna jego cześć, zmniejsza to ból ukłucia). Najlepiej, aby nasze ręce były czyste (umyte pod bieżącą wodą z mydłem), ponieważ nakłuwając opuszek unikniemy potencjalnego źródła zakażenia. Po włączeniu gleukometru i włożeniu paska kontrolnego (paska nie można dotchnąć rękawiczką jednorazową ani palcem nienakłutym).  Jeśli to już się nam zdarzy należy taki pasek wymienić. Musimy kroplę krwi z opuszka pobrać na pasek na wyznaczone miejsce na pasku(kwadrat pomarańczowy, czy przeźroczysty prostokąt) w zależności od typu gleukometru i paska.  Cukier należy kontrolować przed każdym posiłkiem, oraz przed zaśnięciem.

Obsługa penów insulinowych:

Pacjenci często nie wiedza jak mają sobie samodzielnie wykonywać iniekcje penem, w którym znajduje się insulina. Zadanie to najczęściej jest wykonywane przez pielęgniarkę na oddziale. Lekarz zapisuje dawkę insuliny i częstość wstrzyknięć w domu po opuszczeniu szpitala. Insulina w zależności od wybranego (odpowiedniego miejsca) ma różna częstotliwość wchłaniania. Najszybciej insulina wchłania się przy wstrzyknięciu wykonywanym w tkankę podskórną brzucha, zaś najwolniej z tkanki podskórnej uda i pośladka.  Igły od penów należy często zmieniać, ponieważ długotrwałe używanie takiej igły może powodować słabsze wchłanianie się insuliny, oraz może być przyczyną infekcji.

Dieta przy cukrzycy:
Należy spożywać około 5 posiłków w ciągu dnia. Bardzo istotna jest tu regularność spożywanych posiłków. Nie należy jeść bezpośrednio przed snem. Codziennie należy spożywać warzywa, przynajmniej do głównym posiłków. Owoce należy jeść w umiarkowanych ilościach, zaś unikać cukru oraz produktów go zawierających. Pić należy wodę mineralną, najlepiej niegazowaną, a unikać słodkich napojów gazowanych typu oranżada, czy słodkich soków. W celu ułatwienia kontroli zjadanych pokarmów w diecie wprowadzono pojęcie wymiennika węglowodanowego (1WW). Jeden wymiennik węglowodanowy zawiera 10 gramów węglowodanów przyswajalnych. Dla ułatwienia kontrolowania diety wprowadzono również pojęcie indeks glikemiczny. Pozwala on określić w jak szybko wzrasta poziom cukru we krwi po spożyciu danego pokarmu. Indeks glikemiczny bliski wartości 100 oznacza, iż  po spożyciu takiego produktu poziom cukru wzrasta bardzo szybko. Produkty, których indeks glikemiczny wynosi 70 po tych produktach poziom cukru wzrasta trochę wolniej. Poziom cukru rośnie wolno przy indeksie glikemicznym wynoszącym 50, natomiast produkty o indeksie 30 to podnoszą one poziom cukru bardzo wolno.

Stopa cukrzycowa i pielęgnacja stóp podczas cukrzycy:

U diabetyków szczególnie należy dbać o stopy, aby zapobiec poważnym powikłaniu jakim jest stopa cukrzycowa.  Należy nosić wygodne, przewiewne obuwie o numer większe od rzeczywistego, aby nie obcierało ani nie uciskało, buty powinny być z szerokimi wysokimi czubkami. Nie należy zbyt mocno wiązać butów, należy przed założeniem buta ręką sprawdzić jego wnętrze (ciała obce, wkładka). Wszelkie otarcia na stopach czy  skaleczenia u diabetyków gorzej i dłużej się goją. Paznokcie u stóp powinny być krótko obcięte na kwadratowo, natomiast nie poleca się obcinania na półokrągło, ponieważ może to powodować ich wrastanie. Nie wolno stosować termoforu, poduszek elektrycznych oraz nie myć stóp w zbyt ciepłej wodzie.

Codziennie natomiast należy myć stopy w letniej wodzie, oraz osuszać je starannie (szczególnie przestrzenie pomiędzypalcami). Nie można samodzielnie usuwać modzeli, jedynie należy to robić  poprzez wykwalifikowany personel, nie stosujmy maści na odciski. Należy przycinać paznokci na wysokości opuszków palców. Niewskazane jest chodzenie boso ze względu na zbytnie obciążenie stopy, oraz narażenie na urazy.

Cukrzyca jest podstępną chorobą, która niewłaściwie leczona może powodować wiele powikłań. Należy przede wszystkim pamiętać o wielu zasadach i dbać o ich przestrzeganie co może być na początku dla chorych kłopotliwe, ale stopniowo z biegiem czasu staje się coraz łatwiejsze, a często staje się nawykiem.

A.Pasierb

Zapraszamy do komentowania :-)